تبلیغات
وبلاگ خلیج همیشه پارس - مطالب اردیبهشت 1391
منوی اصلی
وبلاگ خلیج همیشه پارس
خلیج همیشه پارس
  • yasin talakar یکشنبه 3 اردیبهشت 1391 09:49 ق.ظ نظرات ()

    مشخصات:

    گیاه موز از گیاهان چند ساله علفی بزرگ است که شبیه درختچه می باشد، ولی ساقه های آن علفی است. برگ های آن بزرگ و به طول چند متر است که قسمت تحتانی آنها لوله شده و داخل یکدیگر پیچیده و تشکیل یک نوع ساقه کلفت را می دهند که در حقیقت دنباله تحتانی برگ های آن به هم پیچیده است. عرض برگ ها، 30 تا 50 سانتی متر می باشد و رنگ آنها سبز روشن است. برگ ها به طور گروهی در انتهای تنه برگی گیاه، چتر می زنند و گل آذین گیاه از بین برگ ها ظاهر می شود و میوه آن به شکل خوشه فشرده متشکل از دهها موز در می آید.

    ترتیب باردهی آن به این نحو است که پس از هر باردهی برگ ها و ساقه از بین می روند و از قسمت زیرزمینی گیاه یک ساقه دیگری متشکل از برگ ها خارج می شود که آن هم پس از میوه دادن به نوبه خود از بین رفته، جای خود را به ساقه دیگری می دهد.

    تکثیر موز از طریق پاجوش هایی است که از ریشه آن می زند و هنگامی که این پاجوش ها به ارتفاع 80 سانتی متر رسیدند، آن را جدا کرده و از فاصله 3 ـ 2 متر دورتر از بوته مادر می کارند. موز، بومی مناطق حاره خاور دور است و در جنوب ایران نیز ارقامی از آن کاشته می شود. میوه موز میوه ای است استوانه ای و قوسی که بسته به نوع موز به قطر 12 ـ 3 سانتی متر و به طول 30 ـ 5 سانتی متر است. رنگ پوست میوه معمولاً سبز مایل به زرد و یا زرد است که پس از رسیدن و مدتی ماندن، کمی قهوه ای می شود. در قسمت داخلی پوست، گوشت سفید شیرین و در بعضی ارقام بسیار معطر و لذیذ واقع است. در میوه موز معمولاً دانه رشد ننموده و وجود ندارد. معمولاً در حدود 40 درصد از موز را پوست و 60 درصد را گوشت تشکیل می دهد.

    ترکیبات شیمیایی:

    از لحاظ ترکیبات شیمیایی طبق تحقیقاتی که مؤسسه ملی قلب به عمل آورده در موز دو ماده شیمیایی بسیار مهم به نام های سروتونین و نوراپی نفرین وجود دارد. سروتونین عضلات صاف روده ها را تحریک می کند و نوراپی نفرین برای معالجه برخی از انواع بیماری های قلبی کاربرد دارد.

    فواید کلیدی:

    منبع غذایی مطلوب کم چربی و پرانرژی

    کمک به حفظ مقدار قند خون

    بهبود مشکلات مغزی و عصبی

    کمک به کاهش فشار خون

    حفاظت از ابتلا به بیماری های قلبی

    موز به هنگام رسیدن تولید گازی به نام اتیلن می کند. در صورت مجاورت این گاز با سایر میوه ها، سبب رسیدن آنها می شود. برای جلوگیری از این فرآیند، موز را باید جدا از سایر میوه ها نگهداری کرد. در عین حال نیز از این خاصیت موز می توان برای رسیدن میوه هایی که هنوز کال هستند، استفاده مطلوب نمود.

    در جدول 1 برخی مواد مغذی کلیدی

    موجود در 100 گرم موز را مشاهده می کنید.

    نرژی (کالری)95
    کربوهیدرات (گرم)23
    پروتئین (گرم)3/1
    فیبر (گرم)1
    پتاسیم (میلی گرم)400
    ویتامین ث (میلی گرم)11
    منیزیوم (میلی گرم)34
    مس (میلی گرم)1/0
    وی (میلی گرم)23/0
    هن (میلی گرم)8/0
    چربی (گرم)3/0
    یدفولیک (میکروگرم)14
    ویتامین ب 6 (میلی گرم)3/0
    ویتامین ب 1 (میلی گرم)04/0
    ویتامین ب 2 (میلی گرم)05/0
    نیاسین (میلی گرم)7/0
    کلسیم (میلی گرم)10
    فسفر (میلی گرم)28
    منگنز (میلی گرم)7/0
    دیم (میلی گرم)1
    ید (میلی گرم)0027/0
    ب (گرم)74

    چه مقدار مصرف کنیم؟

    یک موز با اندازه متوسط، 11 درصد نیاز روزانه افراد بزرگسال به پتاسیم را تأمین می کند. یک موز در روز به بهبود مشکلات عصبی و فراموشی در سالمندان کمک نموده و از یبوست پیشگیری می کند. (البته شرط اصلی برای دستیابی به این خاصیت، مصرف مقدار کافی آب در روز می باشد.)

    انتخاب و نگهداری:

    انواع دارای قسمت های سبز در ابتدا و انتهای خود، هنوز به طور کامل نرسیده اند. موزهای کاملاً زرد، رسیده تر بوده و انواع دارای لکه های قهوه ای در حداکثر رسیدگی خود هستند.

    برای کند نمودن رسیدن موز آن را در یخچال نگهداری کنید و برای تسریع رسیدن موز، آن را در یک پاکت کاغذی یا لای روزنامه در دمای اطاق نگه دارید.

    خواص موز:

    ـ کاربرد سنتی

    در طب سنتی هند موز نارس را ایجادکننده یبوست می دانند. در واقع موز در صورتی که رسیده باشد، ملین است و در عین حال برای درمان اسهال ساده و اسهال خونی مفید است و بهبود زخم های روده را تسریع می کند.

    میوه نارس و گل های پخته موز برای درمان بیماری قند مفید است. شیره گل های موز برای درمان اسهال خونی استفاده می شود و ساقه و ریشه آن برای رفع اختلالات خونی مفید است.

    در چین بیشتر ریشه و شیره گیاه و میوه و گل آن مصرف درمانی دارد. در هندوچین از جوانه های انتهایی شاخه ها به مادران شیرده می دهند تا ترشح شیر آنها افزایش یابد. موز برای رفع ناراحتی های معده و اسهال های مزمن مفید است. در اندونزی از جوشانده میوه برای قطع خونریزی استفاده می شود. در آفریقا از جوشانده ریشه و پوست گیاه به صورت حمام گرم برای معالجه سرطان معده استفاده می گردد. در برزیل از برگ های جوان موز برای معالجه تومورها استفاده می شود. میوه موز برای درمان زخم های سرطانی مفید است.

    در طب سنتی چین از موز برای نرم کردن روده ها و ریه ها و همچنین درمان یبوست و زخم های گوارشی استفاده می شده است.

    کاربرد ویژه

    منبع سریع انرژی:

    یک موز رسیده که دارای نقاط و لکه های قهوه ای زیادی است، دارای حدود 23 گرم قند و 2 گرم نشاسته است. قند آن به سرعت هضم شده و جذب دیواره روده کوچک گشته و بدین طریق وارد جریان خون می شود. بنابراین موز یک میان وعده عالی پس از انجام ورزش است، زیرا در این هنگام سوخت سریع قند در طی یک ساعت فعالیت مورد نیاز می باشد تا به عضلات امکان بازسازی ذخایر کربوهیدراتی شان (گلیکوژن) را دهد.

    به دلیل جذب سریع قند موز، این میوه دارای شاخص گلیسمی بالایی است. موز رسیده برای بیماران دیابتی توصیه نمی شود. همچنین افرادی که تمایل به کنترل وزن دارند، نباید از موز رسیده استفاده کنند. موزهایی که به رنگ زرد هستند دارای شاخص گلیسمی متوسطی می باشند. (در شماره های قبلی با این شاخص آشنا شده اید، اما به عنوان یادآوری باید گفت که این شاخص نشان می دهد به ازای مقدار مشخصی از یک ماده غذایی مقدار قند خون چقدر بالا می رود و این شاخص نسبت به گلوکز که دارای شاخص گلیسمی 100 است سنجیده می شود.)

    دیابت:

    موز نارس برای افرادی که می خواهند مقدار قند خون خود را ثابت نگه دارند، از قبیل بیماران دیابتی، مفید است. یک موزی که غالبا سبز بوده و نواحی زرد کمتری در پوست خود دارد، دارای 2 گرم قند و 23 گرم نشاسته است. نشاسته آن که تحت عنوان «نشاسته مقاوم» شناخته شده است، به خوبی در روده کوچک هضم نمی شود. این ماده از روده بزرگ عبور نموده و پس از تجزیه توسط باکتری های روده، وارد جریان خون شده و به عنوان منبع انرژی به کار می رود. این تجزیه آهسته مواد نشاسته ای در موز نارس منجر به افزایش تدریجی و آهسته مقدار قند خون می گردد.

    فراموشی در سالمندان:

    کمبود پتاسیم سبب افسردگی و فراموشی می شود. افراد سالمند، از این نظر بسیار آسیب پذیر هستند، زیرا تمایل به مصرف میوه و سبزی های تازه در آنها کمتر است. موز رسیده که سرشار از پتاسیم می باشد، دارای قابلیت جویدن و هضم آسانی نیز می باشد. یک موز رسیده نیاز روزانه یک فرد بزرگسال به پتاسیم را به میزان 11 درصد تأمین می کند.

    فشار خون بالا:

    به دلیل کم بودن مقدار سدیم و زیاد بودن مقدار پتاسیم موز، این میوه برای افراد دارای فشار خون بالا بسیار ایده آل است. پتاسیم موز به طرق مختلف به کاهش فشار خون کمک می کند. به این ترتیب که سبب تحریک بدن برای دفع نمک شده و همچنین سبب شل نمودن و انبساط رگ های خونی می شود و لذا قطر رگ ها زیاد شده و فشار جریان خون کاهش می یابد.

    بیماری قلبی:

    پتاسیم موز نه تنها از طریق کاهش فشار خون، بلکه به وسیله ممانعت از فعالیت رادیکال های آزاد مخرب و همچنین به وسیله پیشگیری از تشکیل لخته خون، به حفظ سلامتی قلب کمک می کند. دانشمندان هندی اخیرا کشف کرده اند که وجود موز نارس در خوراک موش های آزمایشگاهی مانع افزایش کلسترول بد خون (LDL) می شود. به علاوه موز سبب افزایش کلسترول خوب خون (HDL) می گردد. محققان این خاصیت را مدیون وجود مقدار زیادی الیاف گیاهی (فیبر) در موز نارس می دانند. به نظر می رسد که موزهای رسیده نیز به علت داشتن مقدار زیادی پکتین، کلسترول خون را کاهش می دهند. زیرا مقدار پکتین موجود در موز از سیب هم بیشتر است. لازم به ذکر است که پکتین نوعی فیبر محلول است که تأثیر آن در کاهش کلسترول خون به اثبات رسیده است.

    نظر دانشمندان این است که در موز به طور مسلم یک عامل شفابخش نیرومندی وجود دارد که برای بهبود سلول های فرسوده زخم ها و همچنین جلوگیری از التهاب معده بسیار مفید است.

    موز، سلول های پوششی سطحی معده را تقویت و مقاوم می کند و موجب می شود که سد مقاومی در برابر نفوذ عوامل زیان آور ایجاد گردد.

    در مجموع می توان موز را از جمله میوه های بسیار مفید دانست و هرگز نبایستی از خواص شگفت انگیز آن غافل گردید.

    آخرین ویرایش: - -
    ارسال دیدگاه
  • yasin talakar جمعه 1 اردیبهشت 1391 11:28 ق.ظ نظرات ()

    Guide to growing Dahlia

    Although Dahlia are half hardy perennials they are normally grown as a half hardy annual by gardeners.

    Depending on the variety they flower from the middle of summer to the first frost of winter.

    Bigger varieties of Dahlia can reach heights of 1.5 metres and carry double flowers in a large range of colours.

    Dahlia


    Dahlia picture

    Dahlia (tiptoes) pictures by KaCey97007creative commons.

    Quick Dahlia Growing Guide and Facts

    Common Names: Dahlia.
    Life Cycle: Half hardy perennial usually grown as a hardy annual by gardeners.
    Height: 12 to 60 inches (30 to 180 cm).
    Native: South and Central America. 
    Growing Region: Zones 3 to 10. As a perennial in zones 9 and 10.
    Flowers: Summer to first frost.
    Flower Details: Purple, violet, yellow, red, pink, white. May have large flowers. Often have double flower heads.
    Foliage:Blue-green. Ovate. Serrated.
    Sow Outside: Tubers: plant about 6 or 7 inches (15 to 18 cm) deep with the eye at the top following the last frost. Seed: Cover seeds. Two weeks before last frost. Spacing: small species: 12 inches (30 cm); larger species 20 to 36 inches (50 to 90cm).
    Sow Inside: Pots. Germination time: one to three weeks. Temperature 68°F (20°C), ten weeks in advance. Transplant outdoors in mid spring, well after any chance of frost.
    Requirements: Full sunlight. Soil pH 6 to 7.5. Deep soil. Humus rich. Add bone meal. Low nitrogen. Provide support. Occasional feed with bone meal. Pinch tips. Deadhead. Bring tubers indoors for the winter in areas of frost. Propagate: dividing in autumn.

    How to grow Dahlia

    Dahlia can be grown from either seed or tubers. If growing from tubers then plant with the eye towards the surface at a depth of about 15cm (after the last frost of spring); the seeds of Dahlia should be lightly covered once sown (before the last frost of spring). Ideally Dahlia should be planted into an area of the garden that is sunny; spacing depends on variety, small (30cm), medium (45cm) large (65cm). They like a soil that is of pH6 to 7.5, and is enhanced by the addition of bone meal and humus, and low in nitrogen.

    Seedlings of Dahlia can first be grown indoors for later transplanting. They should be started about 10 weeks before they are due to be put outside in the middle of spring. It normally takes from one to three weeks to germinate in individual pots at about 18C.

    Caring for Dahlias

    Once growing in the garden Dahlias should be fed by the use of bone meal at the beginning and end of summer. Dahlia should be watered in prolonged dry periods, and weekly when in bloom.


    آخرین ویرایش: - -
    ارسال دیدگاه
  • yasin talakar جمعه 1 اردیبهشت 1391 11:04 ق.ظ نظرات ()

    Aquarium Fish: Pomacanthusnavarchus - The Majestic Angelfish


    By Gregory Schiemer
    The Majestic Angelfish is one of the more mellow Pomacanthus angels and usually does not display aggression towards its tankmates, with the possible exception of other large angels and conspecifics introduced after it has established itself.

    I just can't resist experimenting with angelfish in my reef aquariums. I was in Florida recently for a speaking engagement and had a chance to visit a number of private reef aquariums in the Ft. Lauderdale area. There must be more large angelfish in reef aquariums in this area than any other place in the country. It seemed that every reef aquarium contained at least one or more angelfish. When I came back to New York I got the itch again to add another angelfish to my reef aquarium. I knew it would be one of the Pomacanthus angels, but which one? I narrowed my choices down to the Emperor Angelfish (P. imperator), Blue-Faced Angelfish (P. xanthometopon) and Majestic Angelfish (P. navarchus). They all can be kept in reef aquariums with some limitations. Based upon my past experiences and observations, I determined that the Majestic Angelfish was the safest choice. It's the only Pomacanthus angelfish that I've repeatedly witnessed co-existing with LPS (Large-Polyped Stony) corals and clams, as well as with many soft corals, such as Xenia and Zoanthids. I have a wide selection of corals and clams in my largest reef aquarium, so if an angelfish is prone to pick at a particular coral, it can probably find it in this aquarium. And I was prepared to remove a coral or two from the aquarium, if the angelfish took a liking to it. If my aquarium was limited to strictly SPS (Small-Polyped Stony) corals, then I would have had a wider choice in angelfish. Most of the Pomacanthus angels do well in SPS coral reef aquariums. The Emperor Angelfish (Pomacanthus imperator) is a favorite with reef aquarists keeping SPS coral tanks.

    AA1.jpg

    The Majestic Angelfish (Pomacanthus navarchus) is about to join the other fish at the feeding clip in this picture from the author's 500 gallon reef aquarium.

    The Majestic Angel is one of 13 species in the genus Pomacanthus. It enjoys a widespread distribution throughout the Indo-Pacific Ocean as well as parts of the eastern Indian Ocean. It does not occur in the South Pacific or Red Sea. It is naturally found in areas rich in coral coverage from lagoons to outer reefs. Juveniles tend to remain in more shallow protected areas while adults can be seen as deep as 120 feet. Their natural diet is comprised primarily of sponges and tunicates.

    The adult Majestic Angelfish is a brilliantly colored fish. The juvenile fish, similar to many of the Pomacanthusangelfish, is mostly blue in color with white stripes. It begins to transform into adult coloration at a relatively small size (~ 2 1/2 inches). The Majestic Angelfish is one of the smaller species of the genus and reaches a maximum adult size of approximately 10 inches. It rarely attains this size in the aquarium and is a slow grower; although they are reported to live over 21 years!

    AA2.jpg

    The author's Majestic Angelfish (Pomacanthus navarchus) is cruising by a large Tridacna derasa clam in his reef aquarium.

    AA3.jpg

    Joe Biesterfeld keeps a large Emperor (P. imperator) and Blue-Faced Angel (P. xanthometopon) in his magnificent 800 gallon reef aquarium.

    Majestic Angelfish are often seen in pairs on the reef but also occur alone. They cannot be reliably sexed at any size so it's difficult to form pairs in the aquarium. The only sure way to know if you have a compatible pair is to slowly introduce two specimens to one another and observe their interactions. One aquarist I met came up with an ingenious idea for creating pairs of angelfish in his reef aquarium. He places the newest angelfish in a basket made of egg crate (acrylic fluorescent light diffuser material). The basket is left hanging in the main aquarium for a few weeks so that the potential mates can interact but not damage one another. As long as he doesn't observe any overt aggression between the fish, he releases the captive fish into the main aquarium. He tells me that he's had a good ratio of success in establishing angelfish pairs with this technique.

    Although some of the Pomacanthus angelfish have been reared in captivity (P. maculosus & P. asfur), the Majestic Angelfish is not one of them. Adult Majestics will display courting behavior in the aquarium but it must be a large and deep aquarium of at least 180 gallons. They spawn as they ascend in the water column. The male and female encircle each other and simultaneously release eggs and sperm at the top of their ascent.

    Although the Majestic Angelfish is one of the smaller "large" angelfish, it still requires an aquarium of at least 90 gallons to comfortably grow into an adult. A 135 gallon or larger aquarium is necessary to keep an adult pair. They're best maintained in reef aquariums or "reef-type" aquariums. By "reef-type" aquarium I mean one that is decorated with live rock and maintained as if it housed a compliment of corals. Temperature, salinity and alkalinity should all be kept at natural reef levels. These are sometimes called FOWLR (Fish Only With Live Rock) aquariums. Although lighting is not critical, again I'd recommend reef-type lighting. Majestic Angels maintained under dim lighting in sparsely decorated or "sterile" aquariums often develop HLLE (Head and Lateral Line Erosion). Substrate in a Majestic Angelfish aquarium is optional, but personally I like a two-inch deep bed of calcium-based sand for it's aesthetic value and because it helps foster the growth of small life-forms that add nutritional value to the aquarium.

    AA4.jpg

    A close-up of a Majestic Angelfish (Pomacanthus navarchus) in adult coloration.

    Majestic Angelfish are generally not picky eaters but can sometimes be difficult to get started eating in the aquarium, especially larger adults. If necessary, use live brine shrimp on a temporary basis to entice them to eat. Frozen Mysis shrimp may also stimulate their appetites and makes a good staple food. Clams on the half shell are very tempting, as well as red macroalgae secured by a clip or attached by rubberband to a rock. Angelfish are used to eating sponges and other encrusting invertebrates, so this is a nutritious and natural-appearing food item.

    AA5.jpg

    A Majestic Angelfish (Pomacanthus navarchus) is seen swimming in another section of Joe Biesterfeld's 800 gallon reef aquarium.

    The Majestic Angelfish is one of the more mellow Pomacanthus angels and usually does not display aggression towards its tankmates, with the possible exception of other large angels and conspecifics introduced after it has established itself. My Majestic Angelfish shares a reef aquarium with a Flame Angelfish (Centropyge loriculus) and an Eibl's Angelfish (C. eibli) and it completely ignores them. In turn, it was completely ignored by my existing tangs, including a large Powder Blue (Acanthurus leucosternon) and Clown Tang (A. lineatus), when I first introduced it into my reef aquarium. This surprised me a bit because these fish are generally aggressive towards new additions. I surmise that they didn't perceive the angelfish as a threat to their food supply. In addition, this angelfish has a very different body shape and coloration relative to the tangs. These characteristics are also cues that elicit aggression between fish.

    As with all new fish, I suggest keeping the Majestic Angelfish in a quarantine aquarium prior to introducing it into to the display tank. Although they aren't particularly susceptible to parasitic infections, they are sensitive fish that can develop bacterial infections and occasionally suffer from eye flukes. A period in quarantine will give you an opportunity to look for these potential problems and treat them properly should they arise.


    آخرین ویرایش: - -
    ارسال دیدگاه
  • yasin talakar جمعه 1 اردیبهشت 1391 10:40 ق.ظ نظرات ()

    In Season: Dahlia

    Dahlias have a rich and symbolic history, beginning in Mexico. The ancient Aztecs grew these beautiful flowers for ceremonial decor as well as food, and the species is native to Mexico and South and Central America. The species was first “discovered” by botanists in the 1600s, when naturalist Francisco Hernandez de Toledo visited Mexico on behest of the King of Spain. He wrote of the beautifully colored flowers in his book,Medicinal Plants of New Spain. Some 100 years later, seeds from the botanical gardens of Mexico City were sent to the Madrid, where the Dahlia officially got its name (it has, however, been known as the “Georgia” flower up until the past century.

    Dahlia proved difficult to grow in different regions– seeds sent to England failed and were lost, and an entire box of roots were sent to the Netherlands with only one Scarlet red plant surviving. From that plant, Dutch nursery workers cross-bred the plant, and their cross-breeding cutivated the common dahlia we love today.

    Dahlias have a variety of types as classified by the American Dahlia Society, which range in colors, class, form and shape.  There are many, so I invite you to explore them all, but I’ll just talk about a few that I find the most lovely and interesting.

    The Anemone type, as pictured below, is most often only found in gardens:

    The Ball, mini-ball, and pompom Type Dahlia is one of the most common varietals available in the floral marketplace. They look adorable as buttonholes:

    Cactus type dahlia have crazy beautiful flowers, with a more unstructured and wild appearance:

    Collarette are another often-garden grown variety, with small, structured blossoms that are lovely:

    The Formal Decorative type is the one you’ve probably most commonly seen in bouquets and wedding flowers, next to dinner plate style dahlias:

    The “informal decorative” are another gorgeous often-used in event dahlia:

    More and more, we have been seeing lacinated style dahlia available in the marketplace– these are super unique:

    The peony dahlia is another good one for bouquets and centerpieces:

    And the water-lily type dahlia are gorgeous– and unsurprisingly, great to float:

    Dahlia’s will generally appear in May as smaller flowers and will stretch until the last weeks of September and early October. Occasionally, we’ll see these flowering beauties later in the season, but the best color varieties and flowers are accessable from mid-June until late August.

    As a cut flower, dahlias only last for 4-5 days at best. They require a lot of water in a clean, steralized vase. Their stems are hollow, which means it’s easy to clog them with bacteria if the water is not clean. It’s best to change out their water daily. They’ll usually last longer if you can use them in a floating vase– because then they are able to take in as much water as possible, and don’t have to waste energy getting water to their abundant foliage.

     

     

     

    آخرین ویرایش: - -
    ارسال دیدگاه